خودخواهی فرهنگی (الأنانية الثقافية)

نمی گوییم کارهای از این دست تعطیل؛ ولی آیا راهکاری برای بالا بردن کیفیت ها و استفاده ی بهتر از ظرفیت ها نیست؟ آیا آتش به اختیار بهانه ی خوبی شده تا هرکسی به اجتهاد خود عمل کند؟؛ و شاید تا حالا که خیلی ها انا رجل بودند، بعدا هم قرار است با شدت بیشتری به این رجولیت و انانیت افزوده شود؟ آیا از فرمایش رهبری معظم همین ها را برداشت می کنیم؟ یا قضیه ترک انانیت و زیر بار حرف حق و کار تمیز رفتن است. زیر بار رفتن.
همه اهل تقوا هستند؛ همه آتش به اختیارند؛ همه دارند انقلاب را حفظ می کنند.
کسی نیست به اینها بگوید، شما که سالها آتش به اختیار بودید، مگر کسی جلوی شما را گرفته بود. شما که تیر هوایی می زدید. الآن هم رگبار هوایی می بندید؛ شاید هم موشک پرتاب می کنید.
مظلوم ترین مظلومان عالم رهبر انقلاب است که هر قسمتی از بیاناتش به نفع ما است، خود را مصداق بارز آن می دانیم و هر چه به نفع ما نیست دم بر نمی آوریم.
ما شده ایم آتش به اختیار؟ یعنی چکار می خواهیم انجام دهیم؟ کار فرهنگی؟ آن هم از نوعی که داشتیم و بودیم یا طریق جدیدی داریم؟ صرف اینکه یک کلاس تابستانی بگذاریم و آموزش چند دانش آموز ما را چند ماه مشغول کند؟ چند دانش اموز از سلوک ما سالک شده است؟ همسایه و مادر و پدر و فامیل و مغازه دار و رفیق و راننده تاکسی و استاد و  … جزو کار فرهنگی ما هست یا نیست؟ امام جماعت مسجد و بسیج و کانون و هیات امنا و … چطور؟
اصلاً قشر خاکستری جامعه را چه کسی می خواهد جذب کند.
این بچه هایی که در حال آموزش دادن به دیگران هستند خودشان چقدر آشنای به فرهنگ اسلامی هستند؟ اصلاً مدیر این مجموعه ها خودشان چقدر با اسلام آشنا هستند؟
اینکه کار فرهنگی باید تمییز باشد چه کسی باید تفسیر کند؟ شاید در آنجا هم می خواهیم آتش به اختیار باشیم؟.
نمی گوییم کارهای از این دست تعطیل؛ ولی آیا راهکاری برای بالا بردن کیفیت ها و استفاده ی بهتر از ظرفیت ها نیست؟ آیا آتش به اختیار بهانه ی خوبی شده تا هرکسی به اجتهاد خود عمل کند؟؛ و شاید تا حالا که خیلی ها انا رجل بودند، بعدا هم قرار است با شدت بیشتری به این رجولیت و انانیت افزوده شود؟ آیا از فرمایش رهبری معظم همین ها را برداشت می کنیم؟ یا قضیه ترک انانیت و زیر بار حرف حق و کار تمیز رفتن است. زیر بار رفتن.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.